Chapter 17
poem seventeen of thirty american poems by various patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience patience then be patient with you when the snow-girt earth cracks to let through a spurt of sudden green and from the muddy dirt a snowdrop leaps how mark its worth to eyes frost-hardened and do weary men feel patient then be patient with you when pain's iron bars their rivets tighten stern to bend and break their victims as they turn hopeless there stand the purple jars of night to spill oblivion do these men feel patience then
be patient with you you my sun and moon my basket full of flowers my money-bag of shining dreams my hours windless and still of afternoon you are my world and i your citizen what meaning can have patience then end of poem this recording is in the public domain