chevron_left All chapters Ars Poetica and Carmen Saeculare home Home

menu_book Chapter 1

from Ars Poetica and Carmen Saeculare by Horatius Flaccus, Quintus — automated transcript, may contain recognition errors.

Ars Poetica by Quintus Oratius Flaccus readforlibrivox.org by Lenny Humano capiti chervicem pictore quinam Jungere si velit it varias inducere plumas Undi que colatis membris ut turpiteratrum tesenat

In piskem mulier formosa superne Spectatum admisi risum teneatis amici Credite pisones isti tabulaiforre librum persimilem Cuius velut aigris somnia vanai Fingentur species ut nek pes nek caput unii redatur formae

Pictoribus atwe poetis quid lib et audendis semper fuit aiqua potestas Skimus et hankveniam petimusque damusque vikissim Sed nun ut placidis coiam imitia non ut Serpentes awibus geminentur tigribus agni Inkeptis gravibus flerumquet magna profesis

Purpureus late qui splendeat unus et alter Atsuvitur panus cum lucus et aradianai Et properantis aquae per amoinus sambitus agros Aud fluminrenum aud tuvius descrivitur arcus Sed nunt non erat his locus

Et fortasse cu presum skissimulare Quid hoxit fractis enatat expes nauibus aeredatu qui pingitur Amfora coipit institui cu renterota cur urceus exit Deniquesit quod vis simplex dum taxat et unum Maxima parsuatum pater et juvenes patridigni

Decipimur specii erecti Brevis esse laboro obscurus fio Sectantem levi anervi Deficiunt animique profesis grandia turgit Serpit humi tutus nimium timidusque procelae

Qui variare cupit rem prodigiali ter unam Delfinum silvus adpingit fluctibus aprum Invitium ducit cupae fugasi caret arte Aemilium circaludum faber imus et ungvis Exprimet et mollis imitavitur aere capilos

Infelix opedi suma qui aponere totum nesciet Hunk ego me si quid componere curem Non magis esse velim quam naso vivere pravo Spectandum nigris oculis nigroque capilo Sumite materiam vestris qui scribitis aequam

Viribus et versate diu quid ferre recusen Qui dvaleant umeri Qui lecta potente rerit res nec facundia deseret unk Nec lucidus ordo Ordinis haeq virtus erit et venus aut ego fallor

Ut jam nunc dicat, jam nunc debentia dici Plera que diferat et praesens in tempus omitat Hoc am et hox fernat promisi carminis auktor In verbis et iam tenuvis cautusque serendis Dixeris e gregie

Potum si calida verbum rediderit iunctura nouum Si forte recesest in dicis monstrare recentibus abditareret Fingere cinctutis nun exaudita quethegis Continget Daviturque licentia sumpta pudenter Et nouaficta que nu per habebunt verba fidemsi

Graico fonte cadent parque de torta Quet autem Caecilio pautoque Davit Romanus Ademtum Virgilio varioque Ego cur adquirere pauca Si possum in videor com lingua Catonis et eni

Sermonem patrium ditaverit et noua rerum Nomina protulerit Iicuvit semperque licebit Signatum praesentenota producere nomen Ut silvai folijis pronos mutanturin anus

Prima cadunt Itaverborum vetus interit aitas Et juvenum rictu florent Modonata vigentque Debemur morti nos nostraque

Ive recaptus terra Neptunus clases Acque lonibus arcet Regis opus serilis veudiu Palus aptaque remis Vicinas urbes alit et gravesentit ar atrum

Seu cursum mutavit iniquom frugibus amnis Dottus itermelius mortalia facta peribunt Nedum sermonemst et honos et gratia vivax Multare nascentur quajam cecidere cadentque Qua inuksunt inhonore vocabula si volet usus

Quem penes arbitrium est et ius et norma locuendi Resges tai regnumque ducumque tristia bella Quos cribi possent numero monstravit homerus Quersibus in parite iuntis querimonia primum Post etiam incluse est voti sententia compos

Quistamen ex ibuos elegos emiserit auktor Gramatiki certant et ad huk subiudic elis est Arcilocum proprio rabies armavit iambo Hunxocci capere pedem grandesque coturni Alternis aptum sermonibus et populares

Vincentem strepitus et natum rebus agendis Musa dedit fidibus divos puerosque deorum Et pugilem victor et e concertamene primum Et juvenum curas et libera vinna refere Discriptas ser vare vices operumque colores

Cur egosi nequeo ignoroque poeta salutor Cur nescire pudens prave quam discere mallo Quersibus exponi tragicits rescomica nonmult Indignaturi tem privatis ac propres oco Dignis carminibus narrari quena fiestai

Singula qua equelocum teneam sortita decentem Interdum tame net vocem comoidi atolit Ira tusque cremes tumidu delitigat ore Et tragicus plerumque dolet sermone pedestri Telefus et teleus cum pauper et exulu terque

Proicitam pullas et sesquipedalia verba Sicurat cor spectantis tetigisse querella Non satis espu cresse poemata dulce asunto Et quokumque volent animum auditoris agunto Ut ridentibus adrident it aflentibus adsun

Humani voltus si vis me flere dolendes Primipsi tibi tum tuame infortunia laident Telefe vel peleu Malesi mandata loqueris Aut dormitab aut ridebo

Tristia mais tum Voltum verba decent iratum plena minarum Ludentem lasciva severum seria dictu Formatenim natura prius non intus ad omnem Fortuna rabitum

Juat aut inpelet ad iram Aut adumum m'aerore gravi deducit et angit Post effert animi motus interpret e lingua Si dicentis erunt fortunis absonadicta Romani tolent equites vedites vecacinum

Intererit multum Divos ne loquaturan eros Maturus ne senexan ad uc florente juventa Fervidus et matrona potens ansedulla nutrix Mercatorne vagus cultorne virentis ageli

Colcus an assirius tebis nutritus an argis Aut famam sequer aut sibi convenientia finge scriptor Honoratum si forte reponis achillem Impinger ira cumdus innexorabilis acer Jura neget sibi nata

Nihil non aroget armis Sit medea ferox invictaque Flebilis inno Per fidus ix sion Io vaga tristis orestes

Siquid innexpertum scainae comitis et audes Personna formare novam Servetur ad imum Qualis abinkepto procheserit et sibi consted Difficil est proprie communia dicere tuque

Rectius ilia cum carmem deduquis inactus Quam si profer res ignotin dictaque primus Publica materies privatii juris eritsi Non circa vilem pattu lungue moraberis orvem Nec verbo verbum curabis redere fidus

Interpres nec desili e sibitatur inartum Unde pedem proferi pudor Vetet aut operis lex Nec sic incipies ut scriptor ciclicus olem Fortunam priami cantab et nobile bellum

Qui dignum tanto feret hic promisor hiatu Fumum ex fulgore Sed ex fumo dare lukem cogitat Ut speciosa dehinc miracula promat Ese fulgore, fulgore, fulgore

Ese fulgore, fulgore, fulgore Ese fulgore, fulgore Ese fulgore, fulgore Ese fulgore, fulgore Nec raditum dio medes abinteritum meleeagri

Nec geminou bellum troiannor ditur a bovo Shpera deventum festinat et in medias res, Nonsekus agnotas. Audictorem rapid, Et quai desperat tractata N'itescereposse relinkvit, At quita mentitur Sik veris falsa remisket, Primo ne mediam,

Medio ne discrepetimum, Tui quideket Populus mecum desideret audi, si plosoris eges aulai amanentis et usque, sesuri donne cantor, vos plaudite dikat,

aitatis cujusque notandi suntivi mores, mobilibusque dekor naturis dandus etanis, redere qui voces yam skit puer et pede certo, signat humum,

gestit paribus con luder et iram, kolligit apponite emer et mutatun in horas, in bervus juvenis tandem custode remoto, gaudet equis canibus quet aprici gramine campi, kereus in vitium flekti,

monitorebus asper, utilium tardus provisor prodigus aeris, sublimis cupidus quet amatare linquere pernix, conversis tudis aitas animusque virillis, quairit opes et amicitias in servit honori,

comisise gaudet quod mox mutare laboret, multa senem circum veniunt in comoda velquod, quairit et in ventis miser abstinet actime tuti, velquod res omnis timide gelide que ministrat, dilator, svelongus, iners avidusque futuri,

dificilis querolus laudator temporis acti, se puero castigator censorque minorum. Multa ferunt ani venientes comoda secum, multa requedentes adimunt, ne fortes enilles mandentur juveni partes puero que virilles,

semper in adiuntis aivoke morabitur aptis, aut agitur res in skeinis aut acta refertur. Segnius inritant animus demisa peraurem, quam quai sunt oculis subyecta fidelibus et quai ipsesibi tradit spectator,

non tamen intus digna gheri promes in skeina multa que tolles ex oculis, quai mox narret facundi apraisens, ne pueros koram populo medea trukiret, aut humana palam kokquat exta nefarius atreus, aut in auem progne vertatur cadmus in angem,

quod cumquostendis mihisik incredulus odi. Neve minor neusit quinto productior actu, fabula, quai poski volt et spectanda reponi, nec deus intersit nisi dignus vindice nodus inciderit, ne quarta loquit persona laboret.

Actoris partis korus o fici junque virile defendat, neu quid medius intercinat actus, quod non proposido conducat et haireat apte. Ile bonis faveat quet consilietur amike, et regati iratos et amet pekare timentis.

Ile da pes laudet mensai brevis, iles al ubrem, justitiam leges quet apertis otia portis. Ile tegat comissa deiosque precetur et oret, ut rerea ad miseris, aveat fortuna supervis. Tivia non ut nunc oricalco vinctat ub aque aemula,

sed tenuvis simplexque foramine pauco, adspiraret adese koris erat utilisatque, nondum spis animis complere sedili aflatu, quos ane popolus numerabilis ut pote parvos, et frugi castusque vere kundusque koibat.

Posquam coi pitagros extendere victor et urbes, latioram plecti murus vinnoque diurno, placari gerius festis impune diebus, aquesit numerisque modisque licentia major. Indoctus quidenim sapere t'liberque laborum,

rusticus urbano confusus turpis honesto. Sik priscaem otunquet luxudi emadit ir arti, tibi centraxit veuagus per pulpit avestem. Sik etiam fidibus voces creueres everis, et tulit e loquiv insolitum facundia praekeps,

utili unque sagax reret divina futuri, sortilegis non discrepuit sententia delfis. Tarmine qui tragico villem certavit obircum, moxetia grestis satiros nudavet et asfer, in columii gravitate jocum tentavit eo,

quod incelebris erat et grata novitate morandus, spectactor functusque sacris et potus et exlex. Verita risores, ita comendare l'Icacis, conveni et satiros, ita verte reseria ludo. Ne quicumque Deus, qui cunque adibivit urgeros,

regali conspectus in auro nu pererostro, migret in obscuras humilis sermone tabernas, aut dum vita tumum nubes et inania captet. E futire levis indigna tragoidia versus, ut festis matrona moweri ius adiebus,

intererit satiros paolum pudibunda protervis. Non ignornate dominantia nomina solum, verba quepisones, satirorum scriptur amavo, nex ic eni tar tragico difere colori. Ut nihil intersi dausne loquatur et audax,

pithia se muntolu crata simone talentum, ancustos famulus quedeis illenus alumni. Ex noto fictum carmen secvar, utsivi quivis speret idem suddet multum frustracque laboret, ausus idem tantum series junctur acque polet,

tantum de medio suntis accedit honoris. Silvis deducti caueant me judice fauni, ne velut innati trivis ac paeneforenses, aut nivium teneris juvenentur versibus unquam, aut in munda quepent, igno minio sacwedita.

Ofen dun tur enim quivus est equs et pateretres, nex ic vid fricti ciceris probat et nuci zemptor, aquis accipi unt animis donantve corona. Sil la balonga brevis subyecta vocatur me, un curiambus. Pescitus, un detiam trimetris ad crescere iusit,

nom eniambeis, cum senos rederet ictus, primus ad extremum similis sibi, non it apridem, tardior ut paulo gravior que veniret ad auris, spondeo stabilis in iura paterna recaptit, comodus et patiens, non ut de sedes secunda,

cederet, aut quarta socialiter, hic et in aci, nobilibus trimetris ad paret rarus et eni, in scaina misos cum magnum pondere versus, aut operae cheleris nimium curaque carentis, aut ignoratai premit artis,

scrimin et urpi. Non qui vis videt in modulata poemata iudex et data Romanis veni est indigna poetis. Id circone vagier scripam que licenter an omnis visurus fecatapute mea tuttus et intra spem veniae cautus, vi tavi denicque culpam, non laudem merui,

vos exemplaria greica, nocturna versate, manu versate diurna, at vestri proavi, plautinos et numeros et laudaweres sales, nimium pati enter utrunque, ne dicam stulte, miratis imo deghetvos, scimos in urbanum lepidos

se pone redigto, legitimum que sonum digitis calemus et aure. Ignotum tragicae genus invenisse camenae, dicitur et claustris vexisse poemata fesvis, quae canerent agerenque perunti faiqibus ora. Post hunc personae pa laique repertur honestae,

aescelus et modicis instrauvit pulpita tignis, et docuvit mad nunque loquinitique coturno. Succes situetus his comoedia non sine multa laude, sed in vitium libertas exciidit et vim. Dignam lege regi, lex est accepta corusque,

turpiter opticuvit sublato jubili, unum iure noquendi. Nil intentatum nostri liquere poetae, nec minimum meruere decus vestigia greica, ausi deserere celebrare domestica facta, vel qui praitextas, vel qui docuvere togattas.

Nec virtute foret claris ve potentius armis, e aegua latium sin non ofenderet unum, quemque poetarum lima elaboret mora. Vos, o pompilius sanguis, carmen reprehendite, quod non multa dies et multa litura coercuvit,

acque praesectum deciens non casti gavit ad unquem. In genium misera quia fortunatius arte excludit sanos helicone poetas, de mocritus, bona pars non ungui sponne recuvrat, non barbam secreta petit loca balnea vitat.

Non chis chetur ennum pretium nomenque poetai, si tribus anticiris caput insanabile nunquam tonsori likino co miserit, o ego laivus, purgur billem sub verni temporis hora. Non alius faceret meliora poemata,

verum niltant est, ergo fungar viche cottis acutum, redere quae ferrum valet exors ipsa secandi. Munus et o ficiu nil scribens ipsa ed ocebo, unde parentur opes quid allat formetque poetam, quid non quo virtus quo fer a terror.

Scribendi recte saperes et principi et fons, remtiv isocraticae poterunt ostendere cartai, verba quae provissam ren non in vita secuentur. Quid idicit patriae, quid deve at elquid amikis, quosit amore parens, quo frater amandus et hosves,

quod sid conscripti, quod judicis o ficium, quae partes in bellum isi dukis ile profecto, redere personae scit con venientia cuique. Respiker exemplar vitae morumque iubebo, docti mitator et vivas hintucere voces.

Enterdum speciosa locis morataque recte, quam mulius veneris sine pondere arte. Valdius oblecta populum melius que moratur, quam versus innopes rerum nucae que canorae. Grais ingenium, grais dedit ore rotundo,

musa loqui praeter laudem nullius avaris. Romani pueri lungis rationibus assem, centum diducere, dicat, filius albini, sid de quincuncere motest, uncia, quid superat? Poteras dixis etriens, eu, rem poteris servare tuam.

Redit uncia, quid fit? Semis. An haec animos ai ruget cura peculi, cum semel imbuerit speramus carmina fingi, posse linenda cedro et levis er vandaku preso? Aut prodese volunt, aut delegtare poetai,

aut simul et ju cundet idone adiccere vitai. Quid quid praecipies, esto brevis utito dicta, percipiant animi dociles teneant que fidelis. Omnes super vacuvum pleno de pector emanat. Fictavo luptatis causas sin proxima veris,

ne cund quumque volet poscat sibi fabula credi, ne upransai lamiai vivum puer extra hatalvu. Centuriai senio ragitan expertia frugis, celsi praetereunt austera poemata ramnes. Omnetulit puntum quid miscuvit utile dulci,

pectorem delegtando pariterque monendo. Hic meret aira liber sosis, hic et mare transit, et longum notos scriptori prorogat aivum. Sunt delegtat amen quivus ignovis se velimus, nam neque corda sonum redit quem voltmanus et mens,

pos centi que gravem persaipi remitit acuttum. Nec semper feriet quot quumque minabitur arkus. Verubi pluranitent in karmine, non ego paucis ofendar maculis, quas aut inkuria fudit, aut humana parum cavit natura. Quid ergest, ut scriptor si pekat idem librarius usque,

quam vis est monitus venia acaret et citaroidus, ridetur corda qui semper obberrate adem, sit mihi qui multum kesat fit coirilus ile, quem bister que bonum cum risomiror et idem, indignur quando que bonus dormitat homerus.

Ver operi lungo fas est ob repere somnum. Erit pictura poesis, erit quai si propius tess, te kapiat magis et quaidam si lungius avstes, haik amat obskurum, valet haik sub luke videri. Judicis arguttum quai non formidat akumen,

haik plakuvit semev, haik dekiens repetita plakevit. O major Iuenum, quam vis et voce paterna, fingeris adrectet per te sapis hoktivi dictum, tolle memor certis mediet tolerabile rebus, recte conkedi, consultus juris et actor,

causarum mediocris avest virtute disserti, mes salae nekskit quantum caskelius aulus, et damen impreti est, mediocribus esse poetis, non homines, non di, non conchesere columnai, ut gratas inter mensas sinfonia discurs,

et crasum guentet sardo cum mele papauer, uffendunt. Poterat duki, cui akena sinistis, sik animis naktum inventumque poema Iuvandis, si paulum sumo decesit vergit adimum. Ludere, cui neskit, campestribus abstinet armis,

inductusque pilae disciu et rociuve qui eskit, nes fissa irrisum tollant impune coronai, qui neskit, versus tamen audet fingere, qui neskit, versus tamen audet fingere, quid ne? In genu us frae certim census equestrem,

sumam numorum vitioque remotus ab omni. Tu dil in vita dices faciesum inerva, id tibi iudici est eamens. Sik vid tamen olim, scripseris in maiki deskendat iudicis auris, et patris et nostras, non nunque prematur in anum

membranis intus positis, deler elikevit, quod nun edideris, neskit voxmissa reverti. Silvestris homines sacer intepresque deorum, caidibus et victu foidu deteruit orfeus. Dictus ab hoc lenire tigris rabidosque leones,

dictus et am fion, tebana e konditor urbis, saksa muvere sono testudinis det preke blanda dukere quo vellet. Fuid haiks sapienti a kondam, publika privatis e kernere sacra profanis, concubitu prohibere vago, dare jura maritis,

opida moliri, leges incidere ligno. Sik honoret nomen divinis vatibus aque karminibus venit, post hos in signis homerus, tirta iusque mares animos in Martia bella, versibus exakuvit, dicta e per karmina sortes, et vitae monstrata vi est, et gratia regum piedri ius,

temptata modis luddusque repertus, et longorum operum finis, ne forte pudori, sid tibi musa alirai soler, sed cantor apolo. Natura fieret laudabile karmina narte, kwaesit est, ego nek studium sine divit e vena, nekru decuit prositvi deo ingelium,

alter aposkit opem res et conjurat amike. Kwi studet optatam cursu contingere metam, multa tulit fekit kwae puer sudavit et alsit, abstinuvit, venerit vino, qui piti a cantat, tibi ken didikit prius estimuvit ke magistrum.

Nung satis est, dixisse, et aci sate, ego mira poema tapango, ocupe et extremum scabies, mihi turper elinquest, et kwaed non didiki, sane ne skire fateri. Ut prae ka ad merkes turbam kwi kogit emendas,

ad sentatores jubet ad lucrire poeta, diwes agris, diwes positis in fenore numis. Si ver est unktum kwi rekte ponere posit, et spondere levi, propao pereteri per atris, litibus implikitum mira borsiski et inter,

noskere mendakem verum kwe beatus amikum. Tu seudonaris seu kwi donare voles, kwi, non litod ad versus tibi faktos dukere plenum laetitiai, clamabit enim, pukre bene rekte, palesket superhis, et imstilabit amikis, ex oculis rorem saliet,

tum det pedeterram, ut kwi kondukti plorant in funere dicunt, et faciunt prope plura dolentibus ex animo, sik de risor vero plus laudatorem uvetur. Reges dicuntur multis ur dere kulilis, et or kwer emero, kwen perpeksisse laborent, ansit amikitia dignus,

sik armina kondes, num kwam te fallent animis subu volpe latentes. Kwi in tilio sik kwid rekitares, koriges odes, hok aiebat et hok melius te posse negares, bister kwe ekspertum frustra, delere jubebat, et male tornatos in kudi redere versus,

si defendere deliktum kwam vertere males, null ultra verba otoper insumebat in anim, kwen sineri valite kwe tuas solus amares. Virbonus et prudens versus reprehendet inertis, kulpabit duros, incontis adlin et atrum,

transvorso kalamu signam bitiosa rekidet, orna menta parum cladis lukem dare koget, argu et ambigue dictum mutandan otabit, fii et aristarkus, nek diket, ku regamikum ofendin nugis,

hain nugai seriai dukent, in maladerissum semel ekskettum kwe sinistre, ut mala kwen skabies, aut morbus regius urget, aut fanatikus erore tirakunda diana, kwe sanum tetigisset iment fugiyunt kwe poetam, kwi sapiyunt, agitant poetin cautik kwe sekuntur.

Hiktum sublimis versus ruktatur et errat, si velut i merulis intentus decidit aukeps, in puteum foeam veliket, su kurite longum, klamet, jo kiwes, non sit kwi tolere kuret, si kuret kwis opem feret demitere funem,

kwis kis an prudens hukse deyekerit at kwe seruari nolit, dikam, sikulik kwe poetai, narabo interitum, deus inmortalis haberi, dun kupitem pedocles ardentem frigid usaidnam in siluvit, sit jus like at kwe perire poetis, in vitum kwis servat, idem fakit oki denti. Nex sem el hok fekit nex si retraktus eritjam,

fii et homo et ponet famosa im mortis amorem, nex satisa aparet kur versus faktit et utrum, minkserit in patrios kineres antriste vidental, mowerit in kestus kerte furit ak velut ursus, objektos caueai valuvit si frangere clatros,

indoktum doktum kwe fugat recitator akervus, kwe mwerari puvi tenet oki dit kwe legendo, non misura kutem nisi plena cruoris irudo.

Chapter 1 of 7
CAPTIONS
Loading...